Νομοτελειακές Αναφορές. Μ4.

Ἀναφορές, διὰ τὴν «Γενικὴ καὶ εἰδικὴ νομοτέλεια τοῦ ὄντος Ἄνθρωπος».

                                                                             27^η. Φεβρουαρίου 2015, ἡμέρα Ἕκτη!

Ἔτσι ἔγινε καὶ εἶδα τὸ Ἐκκρεμές. […]

Τὸ Ἐκκρεμὲς μοῦ ἔλεγεν ὅτι μ’ ὅλον ὅτι ὅλα ἐκινοῦντο, ἡ ὑδρόγειος σφαῖρα, τὸ ἡλιακὸν σύστημα, τὰ νεφελώματα, οἱ μαῦρες ὀπὲς καὶ ὅλα τὰ τέκνα τῆς κοσμικῆς ἐκπορεύσεως, ἀπὸ τὰ πρῶτα θεῖα ὄντα ἕως τὴν πλέον ἰξώδη ὕλη, ἕνα μοναδικὸ σημεῖον παρέμενε ἰδεατὸς πῖρος, σφήνα, γάντζος, καὶ ἄφηνε τὸ σύμπαν νὰ κινῆται πέριξ αὐτοῦ.

Καὶ τώρα ἐγὼ συμμετεῖχα εἰς αὐτὴν τὴν ὑπερτάτη ἐμπειρία, ἐγὼ ποὺ ἐπίσης ἐκινούμην ἐντὸς τῶν πάντων, ὁμοῦ μετ’ αὐτῶν, ἠδυνάμην νὰ ἰδῶ Ἐκεῖνο, τὸ Ἀκίνητο, τὸ Φρούριον, τὴν Ἐγγύησιν, τὴν ὁλόφωτη ἀχλὴ ποὺ δὲν εἶναι σῶμα, δὲν ἔχει σχῆμα, μορφή, βάρος, ποσότητα ἢ ποιότητα, καὶ δὲν βλέπει, δὲν νιώθει, δὲν ὑποκύπτει εἰς τὸ συναίσθημα, δὲν εὑρίσκεται εἰς ἕνα τόπον, ἢ εἰς χῶρον καὶ χρόνον, δὲν εἶναι ψυχή, διάνοια, φαντασία, γνῶσις, ἀριθμός, τάξις, μέτρο, οὐσία, αἰωνιότης, δὲν εἶναι σκότος οὔτε φῶς, δὲν εἶναι λάθος καὶ δὲν εἶναι ἀλήθεια!

                                                        Μεταγλώττισις εἰς τὴν λογίαν Ελληνικήν,

                                                                ὑπὸ τοῦ Καθηγητοῦ Δ. Μαλασπίνα.

Ἕνα ἔργο τοῦ Οὐμπέρτο Ἔκο, ἀπὸ τὴν Ἀλεσάντρια τοῦ Πιεµόντε, 1932. Καθηγητὴς Σημειολογίας.

Μία ῥήσις του, περὶ προπαγάνδας: "Σήμερα μόνον οἱ ἠλίθιοι κάνουν δικτατορίες μὲ τάνκς, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ὑπάρχει ἡ τηλεόρασις." 

   

Ακολουθεί η επίσημη μετάφρασις της εκδόσεως στην Ελληνική.

Έτσι έγινε και είδα το Εκκρεμές. […]

Το Εκκρεμές μού έλεγε ότι μολονότι όλα κινούνταν, η υδρόγειος σφαίρα, το ηλιακό σύστημα, τα νεφελώματα, οι μαύρες τρύπες και όλα τα τέκνα της κοσμικής εκπόρευσης, από τα πρώτα θεία όντα έως την πιο ιξώδη ύλη, ένα μοναδικό σημείο παρέμενε ιδεατός πίρος, σφήνα, γάντζος, και άφηνε το σύμπαν να κινείται γύρω του. Και τώρα εγώ συμμετείχα σ’ αυτή την υπέρτατη εμπειρία, εγώ που επίσης κινιόμουν μέσα στα πάντα μαζί τους, μπορούσα να δω Εκείνο, το Ακίνητο, το Φρούριο, την Εγγύηση, την ολόφωτη αχλή που δεν είναι σώμα, δεν έχει σχήμα, μορφή, βάρος, ποσότητα ή ποιότητα, και δεν βλέπει, δεν νιώθει, δεν υποκύπτει στο συναίσθημα, δεν βρίσκεται σ’ έναν τόπο, ή σε χώρο και χρόνο, δεν είναι ψυχή, διάνοια, φαντασία, γνώση, αριθμός, τάξη, μέτρο, ουσία, αιωνιότητα, δεν είναι σκότος ούτε φως, δεν είναι λάθος και δεν είναι αλήθεια.