Ἀνθεστήρια ἢ εἰς Διόνυσον καὶ τὸ Τριῴδιον.

Ἀνθεστήρια ἢ εἰς Διόνυσον καὶ τὸ Τριῴδιον.

Ἑορταστικὴ Ὁμιλία εἰς "Εὐβουλία", Ἑβδόμη, 21^η. Φεβρουαρίου 2015.

Ὕμνος εἰς Διόνυσον.

Πρωτογόνου θυμίαμα, σμύρναν.

Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ’ ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

     Τὰ Ἄνθεστήρια εἶναι μεγάλη τριήμερος ἑορτὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ὑμνεῖται ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἤτοι ὁ Διόνυσος!

Ἡ ἑορτὴ ἀρχίζει τὴν ἡμέρα μεταξὺ τῆς χειμερινῆς τροπῆς ἢ Ἡλιοστασίου καὶ τῆς ἐαρινῆς Ἰσημερίας ἀκριβῶς, δηλαδὴ τὴν 11^ην. Ἀνθεστηριῶνος.

    Πρόκειται διὰ μίαν ἐκ τῶν σημαντικοτέρων ἑορτῶν τῆς θρησκείας τοῦ Ἔθνους μας, τοῦ Ἔθνους Ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων, ἑορτὴ μοναδικὴ διὰ τὰ δρώμενα αὐτῆς. 

Τὴν Ἐθνικὴ θρησκείαν Ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων, διὰ πολλῶν σημείων ἔδειξεν καὶ ἐγκωμίασεν ὁ Ἕλλην Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ὁποῖος ἀνηγγέλθη ὑπὸ τοῦ Ἑρμοῦ τοῦ Τρισμεγίστου, πολὺ πρὸ τοῦ 9.000π.Χ. καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἦλθε διὰ νὰ ἱδρύσῃ θρησκείαν καὶ δὲν ἵδρυσεν!  [1], [2]

    Τὸ ὄνομα τῆς ἑορτῆς προέρχεται ἐκ τῆς ἰδίας ῥίζης ἐκ τῆς ὁποίας καὶ ἡ λ. ἄνθος καὶ ἀνθός, καὶ σχετίζεται μὲ τὴν ἐκδίπλωσιν τῆς Κεκοσμημένης Φύσεως…!

Ἡ ἑορτὴ λοιπὸν πραγματοποιεῖται ἐκείνη τὴν ἐποχὴν τοῦ ἔτους ὅπου ἐμφανίζονται τὰ πρῶτα ἄνθη καὶ δι’ αὐτὸ προσφέρονται ἄνθη σὲ ὅλους τοὺς νέους καὶ τὶς νέες, ἡλικίας ἄνω τῶν τριῶν ἐτῶν, τοὺς ὁποίους καὶ στεφανώνουν δι’ αὐτῶν. Ἐπίσης τοὺς δωρίζουν μικρογραφίες δοχείων οἴνου (χόας) κεκοσμημένας μετ’ ἀναλόγων παραστάσεων.

    Προφανέστατα ἡ σύνδεσις τῶν Ἀνθεστηρίων μὲ τὰ ἄνθη καὶ τοὺς νέους σχετίζεται μετὰ τοῦ Διονύσου, ἤτοι μετ’ ἐκείνου τοῦ κατηγορήματος τοῦ Νοὸς τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐπιμελεῖται κάθε γεννήσεως καὶ ἀναπτύξεως ἤτοι μετὰ τοῦ Νέου Νοός !!!

Θεοῦ λοιπόν Ἀγαστοῦ τῶν λοιπῶν Δυνάμεων τοῦ Λόγου ἢ ἄλλως Διός, ὡς λέγει ὁ μέγας Διδάσκαλος ἡμῶν Σωκράτης, ἄλλως τοῦ Ποιμάνδρη, τοῦ ἀπεριορίστου Νοός, κατὰ τὴν Διδασκαλίαν τοῦ θεοῦ Ἑρμοῦ, Ἑρμηνέως τῶν θείων Βουλῶν, Εὐβουλίας καλουμένης…!!!

    Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἤτοι τοῦ Διός, ὡς τὸ ἀκήρατον Πνεῦμα αὐτοῦ, Μῆτις καλεῖται καὶ εἶναι ὁ πρῶτος Λόγος ἢ Σοφία, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὸ πανταχοῦ παρὸν καὶ τὰ πάντα πληρῶν….!!!

    Τὸ Πνεῦμα τοῦ Ὑπερίωνος τρεπόμενον -Ἡλιακὴ Τροπή-, καθίσταται ἐναρμόνιον τῆς Θείας Βουλῆς ἤτοι τοῦ ἀπολύτου Λόγου, περιβαλόμενον τῆς Αὐτοῦ Ἐνεργείας ἢ θείας Οὐσίας διὰ τὰ περεταίρω, Ἀγάπης ἀρχικῆς καλουμένης ἢ Ἔρωτος…!!!

    Οἱ πνευματικὲς καὶ ψυχικὲς Δυνάμεις τοῦ Νοός, Υἱὸς γεγενημένος πλέον, Διόνυσος κέκλειται ἢ ἐπὶ τὸ ὀρθότερον Διώνυσος, ἐγκαθιδρύων τὴν Ὑπερβατικὴν Τάξιν τῆς φύσεως τοῦ γιγνομένου Παντός, ἤτοι τοῦ δευτέρου Λόγου ἢ Πάνα, καθὼς οἱ δυνάμεις Αὐτοῦ ἀναδύονται ἀπὸ τὸ Κοσμολογικὸν Ὠόν…!  Οὕτως ὁ δεύτερος Διόνυσος Ἠρικεπαῖος καλεῖται!!!  [3]

   Ἐκ τῶν διαχεομένων Δυνάμεων Αὐτοῦ, ἄρχεται τὸ φύεσθαι, ἤτοι ἡ Δημιουργία, ὡς ἐκδήλωσις καὶ ἐκδίπλωσις τῆς Κοσμοποιημένης Τάξεως, ἀπὸ αὐτῆς τῶν ὑλονίων (quarks) ἀρχομένης καὶ ἐπέκεινα, ἡ ὁποία οὕτως ἔρχεται εἰς φανέρωσιν, δι’ ὃ καὶ ὁ τρίτος Λόγος προσωνυμεῖται ὡς Διώνυσος Φάνης!!!

    Οὕτω τὴν 11^ην. Ἀνθεστηριῶνος ἄρχεται τὸ Τριῴδιον, περίοδος κατὰ τὴν ὁποίαν ὑμνεῖται καὶ τελετουργεῖται τριαδικῶς ὁ Υἱὸς Λόγος, ὁ Διόνυσος, ὡς Μῆτις - Ἠρικεπαῖος – Φάνης!!!

Ἀνωτέρω Ἀλχημικὴ παράστασις τοῦ Φάνητος - Ἔρωτος, τοῦ 2^ου. μ.Χ. αἰῶνος.

---

[1] Hermes Trismegiste (Paris 1980), ἐπιλογὲς Π. Ἰωαννίδης - Ἱστορικός, «Ἑρμῆς ὁ Τρισμέγιστος», σελ.43, -1985 διον.

[2]  Προσωπικῶς, ὅταν ὁμιλῶ περὶ θρησκείας ἐννοῶ τὴν μίαν καὶ μοναδικὴν Θρησκείαν τῆς Ἀληθείας, ὅπως σημειώνει ὁ Φιλόσοφος Καθηγητὴς Ἰωάν. Θεοδωρακόπουλος, αὐτὴν τοῦ Λόγου, ὡς τὸν προσδιορίζει ὁ βαπτιστὴς Ἰωάννης, λέγων: «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν. πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ὃ γέγονεν. ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων. καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν.»

Ἡ θεόθεν αὕτη Ἀλήθεια, ἡ ὁποία δηλοῦται ὡς Ὡραῖον, Ἀληθὲς καὶ Δίκαιον, ἐπὶ τοῦ Δελφικοῦ Τρίποδος, συνομολογεῖ μετὰ τῆς Ὀρφικῆς Θρησκείας.
Ἡ Ἀλήθεια αὕτη περὶ Θεοῦ, Υἱοῦ Λόγου, Θεῶν, Ὄντος, Ὄντων καὶ Δημιουργίας, ἐξεπορεύθη ὑπὸ τοῦ Ἑρμοῦ, ὁ ὁποῖος πρῶτος αὐτὸς τὴν ἐδίδαξεν. Εἶτα τὴν ἐφήρμοσεν ὁ Ὀρφεὺς ὡς Ψυχουργικὴν Λατρείαν καὶ τὴν ἀνέλυσεν Ἐπιστημονικῶς καὶ Θεοσοφικῶς ὁ Πυθαγόρας!

Ὁτιδήποτε ἐκτὸς τῆς Διδασκαλίας καὶ Λατρείας αὐτῆς, εἶναι Δόγμα ἀνθρωπονόητον -"χειροποίητον" καὶ συνεπῶς Ψευδὲς καὶ ἐπικινδυνότατον, ὡς μὴ συνάδον τῆς ὄντως Θρησκείας.

Οἱ δογματικὲς θεολογίες καὶ "θρησκεῖες" εἶναι "religions" καὶ παράγουν "κουλτούρα" καὶ ὄχι πολιτισμό.

Ὁ Πολιτισμὸς εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς περὶ Ὄντος Ἐπιστήμης, τῆς ὄντως ἐπιστήμης κατὰ Πλάτωνα, ἐκ τῆς ὁποίας ἀπορρέει ἡ Λατρεία τῆς Ἀληθείας!

Ἐν ἀρχῇ λοιπὸν ἦν ὁ Λόγος· ἐξ’ Αὐτοῦ δὲ ἀναδύεται ὁ λόγος τῆς Ἀληθείας, ὁ ὁποῖος γίγνεται Διδακτικὴ περὶ τοῦ Ὡραίου, Ἀληθοῦς καὶ Δικαίου ἤτοι συνοπτικῶς περὶ τοῦ Ἀγαθοῦ!!!

    Τὸ religion εἶναι religion καὶ ὄχι θρησκεία, κατὰ τὴν Διδακτικὴν ἀνάλυσιν τοῦ Σωκράτους καὶ τοῦ Πυθαγορείου  Κρατύλου!

[3]  Τὸ ὄνομά Του Ἠρικεπαῖος (ὁ δίδων ζωήν), ἐτυμολογεῖται ἀπὸ τὸ ἤρι (=ζωή) καὶ τὸ κάπ- ἢ κέπ (=δίδειν).

© Copyright Δ. Μαλασπίνας.

Δὲν ἐπιτρέπεται οὔτε κἂν ἡ περιορισμένη ἀντιγραφὴ

καὶ χρῆσις τῶν ἄρθρων τῆς παρούσης ἱστοσελίδος, παρὰ μόνον

διὰ ἰδιωτικὴν - ἀτομικὴν χρῆσιν, ὑπὸ τὴν ῥητὴν Ὑποχρέωσιν καὶ πάλιν 

τοῦ ἐνεργοῦντος, νὰ ἀναφέρῃ τὸν Συγγραφέα,

καθώς καὶ τὴν πηγὴν προελεύσεως, ὡς ὁ νόμος ὁρίζει.