Παρασκευή 10 Ιανουαρίου 2014

Ιστορικόν 2

  Ἱστορικὸν Κλοπῶν - Καταθέσεις:

  Ἀρχὰς Ἰουνίου 2017, ἄγνωστος συμμορία Ληστῶν καὶ πιθανῶν Δολοφόνων, παραβίασαν τὸ Ἄσυλον τῆς οἰκίας μου καὶ μὲ  ἐλήστευσαν(!!) Ὑπολογίζω ὅτι ἦταν 4 ἕως 6 ἄτομα!
   Ἔκαναν τὴν διώροφον μονοκατοικία μου χάλια· τόσον χάλια, ποὺ κάποια σημεῖα παραμένουν, δυστυχῶς ἀκόμα μέχρι σήμερον, ὅπως τὰ κατέστρεψαν, λόγῳ ἐλλείψεως χρόνου ὑπὸ ἐμοῦ, ἀλλὰ καὶ ἄλλων δυσχερειῶν, ἰδίως εἰς τὸν ἡμιυπόγειον χῶρον, λόγῳ  συνθηκῶν…!
 Ἐπὶ πλέον, κάθε τόσον διαπιστώνω καὶ κάποιο ἄλλο Κακούργημα ἀπὸ αὐτὰ τὰ Τέρατα θράσους, πονηρίας καὶ κακότητος, ποὺ μοῦ ἔκλεψαν ὄχι μόνον ὅποιο ἀντικείμενο χρυσὸ καὶ ἀσήμι εἶχα, ὁρισμένα τῶν ὁποίων ἦταν κειμήλια μεγίστης ἀξίας, ὅπως ἤδη ἐδήλωσα στὴν Ἀσφάλεια Ἡλιουπόλεως, ἀλλὰ καὶ συλλεκτικὰ νομίσματα, μετοχὲς κ.τ.λ., ἡ ἀξία τῶν ὁποίων δύναται νὰ ὑπερβαίνη τὶς 60.000 εὐρὼ!
   Ἕνα πολὺ σοβαρὸ θέμα  μὲ τοὺς Ἀξιωματικοὺς τῆς Ἀσφαλείας  ἦταν καὶ εἶναι ὅτι ἐχαρακτήρισαν τὴν Ληστεία ὡς Κλοπή, ὑποβαθμίζοντας οὕτω τὴν ὑπόθεσιν(!!)  
  Τὸ σημεῖον τῆς διαμάχης μας ἦταν ὅτι ἡ Ληστεία ἔγινε ἐνῷ  ἤμουν στὸ σπίτι μου καὶ ἐκοιμώμην, ὡς ἐδήλωσα!
 Οἱ Ἀξιωματικοὶ λοιπόν μὲ ἐρωτοῦσαν ἐὰν μὲ ἄγγιξαν!
  Εἰς αὐτὸ λοιπὸν τὸ σημεῖον,  τοὺς ἀπαντοῦσα ὅτι δὲν γνωρίζω διότι ἐκοιμώμην!  Τότε ἐκεῖνοι ἔλεγαν ὅτι ἐφ' ὅσον δὲν ξύπνησα σημαίνει ὅτι δὲν μὲ ἄγγιξαν(!!)
   Τοὺς ἐξηγοῦσα λοιπὸν ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς τοὺς δὲν ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν, διότι ἐδημιούργησαν θόρυβο ρίχνοντας ἕναν λαμπτῆρα στὸ πάτωμα τοῦ δωματίου μοῦ καὶ ἐγὼ ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶμαι ἐξαιρετικά εὐαίσθητος εἰς τὸν ὕπνο μοῦ, θὰ ξυπνοῦσα μὲ τὸν θόρυβο ὁπωσδήποτε!  Ἄρα ἴσως ἔκαναν κάτι ἄλλο ἀπὸ ἄγγιγμα! Ἴσως ἐχρησιμοποίησαν κάποιο ὑπνωτικὸ σπρέυ π.χ.!
  Αὐτοὶ λοιπὸν καίτοι ἐπέμενα δι’ ὅλων αὐτῶν εἰς τὸν ὅρον  Ληστεία, δὲν ἐδέχθησαν τὴν λογικὴν τὴν ὁποίαν τοὺς παρέθετα, διότι προφανῶς ἤθελαν νὰ χρησιμοποιήσουν τὸν νομικίστικο  τέχνασμα καὶ νὰ χαρακτηρίσουν τὴν ὑπόθεσιν ὡς Κλοπήν, ἐπιμένοντας ὅτι δὲν μὲ ἄγγιξαν σωματικά!
   Ἐκτὸς ὅμως αὐτῶν, εἰς τὴν συνέχειαν διαπίστωσα καὶ ἄλλα Κακουργήματα, ὅπως π.χ. πέρυσι 2025 διαπίστωσα ἄλλες 2  Ἀνίερες πράξεις τῆς Κακοηθείας καὶ ἀσυδοσίας αὐτῶν τῶν Ληστῶν, κατ’ Ἐμέ, ἀλλὰ καὶ πιθανῶν δολοφόνων(!!)
  Διαπίστωσα λοιπὸν ὅτι  μοῦ ἔκλεψαν ἐξαιρετικὰ σπουδαῖα στοιχεῖα τῆς μνήμης μου!!!  Συγκεκριμένα τὸ Μεγίστης σημασίας καὶ ἀξίας δι’ ἐμέ «βιβλιάριον σπουδῶν μου», εἰς τὸ Φυσικὸν τμῆμα τῆς Φυσικομαθηματικῆς Σχολῆς τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, ὅπου ἐφοίτησα καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἦτο καταγεγραμμένος ὅλος ὁ Ἆθλος Ἐμοῦ!
   Λέγω Ἆθλος, καθ’ ὅτι οἱ σπουδές μου ἐν τὴ Σχολῇ ταύτῃ δὲν ἦτο κάτι ἁπλὸν δι' Ἐμέ, καθὼς ἦτο καὶ ἀπετέλει «τὸ ὄνειρον τῆς ζωῆς μου, νὰ σπουδάσω τὰ Μυστήρια τῆς Φύσεως τοῦ Παντὸς», ὅπως χαρακτηρίζω τὴν Ἐπιστήμην τῆς Φυσικῆς, ἡ ὁποία ὡς γενικωτάτη, περιλαμβάνει ὅλες τὶς φυσικὲς Ἐπιστῆμες, ἤτοι ὅλα, τὰ πάντα, τοῦ ὁρατοῦ καὶ ἀοράτου Κόσμου!   
   Ἡ ζωὴ ἐν τῇ Σχολῇ ταύτῃ ἦτο ἐξαιρετικά, Ἐξαιρετικὰ Σκληρή, δι’ ὅποιον ὄντως ἤθελε νὰ σπουδάσῃ τότε, ὅπως ὁμολογοῦσαν ἅπαντες, καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ πάρει ἕνα «"πτυχίον", ὡσὰν χαρτὶ μὲ περιεχόμενο χρήσεως»(!)
   Ὅταν ἔλεγα λοιπὸν σὲ κάποιον ὅτι σπουδάζω σὲ αὐτὴν τὴν Σχολὴν καὶ συγκεκριμένα σὲ αὐτὸ τὸ Φυσικὸν τμῆμα, ὅλοι ἀνεξαιρέτως ὅλοι, μοῦ ἔλεγον «καλὰ παιδάκι μου, δὲν μποροῦσες νὰ διαλέξης κάτι πιὸ ἁπλό, κάτι πιὸ εὔκολο, διάλεξες νὰ γίνῃς Φυσικός, διάλεξες τὶς πιὸ δύσκολες σπουδὲς; Διατὶ παιδί μου;;;»
   Ἄλλοι πάλιν προσέθετον: «Καλά, καὶ τελειώνεις κάποτε, ἐὰν μὲ τὸ καλὸ τὰ καταφέρῃς· καὶ τί θὰ κάνεις; Ὄχι, πές μου τί θὰ κάνῃς; Θὰ γίνῃς καθηγητής "νὰ παίρνης τρεῖς κι’ ἑξήντα;"· γιατὶ δὲν πήγαινες καλύτερα στὸ Πολυτεχνεῖο, νὰ γίνῃς μηχανικὸς νὰ βγάζης χρήματα!»
   Αὐτὲς ἦταν οἱ ἀντιλήψεις καὶ πεποιθήσεις τῆς τότε Κοινωνίας!
Δὲν ἤξεραν ὅμως τὸν Ἔρωτά μου διὰ τὴν Φύσιν, αὐτὸν τὸν ἀκόρεστο Ἔρωτα, τὸν ζῶντα Ἔρωτα, τὸν ἀτελεύτητο Ἔρωτα διὰ τὴν Φύσιν, ὅστις συνεχῶς αὐξάνεται καθὼς ἡ Φύσις δὲν εἶναι ἁπλῶς αὐτὸ ποὺ βλέπουμε, αἰσθανόμεθα καὶ νοοῦμε! Εἶναι κάτι πέραν καὶ ἐπέκεινα πάσης γνώσεως, ἐμπειρίας καὶ αἰσθήσεως!
 Εἶναι ἐπέκεινα καὶ αὐτῆς τῆς λεγομένης Ὑπερφύσεως…!
  Ἤθελα διακαῶς, σφόδρα – σφόδρα, νὰ κατανοήσῳ τὸ πῶς γίνεται καὶ συμβαίνει πᾶν ὅ τι  συμβαίνει!!!
  Ἤθελα νὰ γνωρίσω τί τέλος πάντων εἶναι αὐτὸ τὸ Μέγα Θαῦμα ποὺ ζῷ, ἡ Φύσις, καὶ γιατὶ ἔχει αὐτὸ τὸ ὄνομα, τί σημαίνει, τί δεικνύει;;;  Διατὶ ὑπάρχει καὶ πὼς ἔγινε!
 Προφανῶς ὑπάρχει αἴτιον διότι οὐδὲν Ἀναίτιον, καθὼς οὐδὲν γίγνεται ἀφ’ ἑαυτοῦ!!!
  Πῶς ὅμως ἐγὼ, μία ὕπαρξις θὰ ἀπαντήσω εἰς ὅλα αὐτά, ἐὰν δὲν ἀπαντήσω, εἰς τὰ ἴδια ἐμοῦ;
   Διατὶ ὑπάρχω ἐγὼ καὶ ποῖος ὄντως  εἶμαι;
 Πῶς καὶ ἐγεννήθην, ἀλλὰ καὶ γιατὶ ἐγεννήθην;;;
  Εἶχε, ἔχει ἀνάγκην ἀπὸ ἐμὲ ἡ Φύσις;;;
 Διότι ἐὰν δὲν μὲ ἔχει ἀνάγκη ἡ Φύσις, τότε εἶμαι ἕνα τυχαῖον προϊόν, μία τυχαιότης!
  Ἀλλὰ εἰς τὴν Φύσιν οὐδὲν τυχαῖον, καθὼς αὐτὴ αὕτη, εἶναι φανερὸν καὶ σαφές, δὲν συνιστᾶ μίαν τυχαιότητα!
  Τί εἶναι ψυχὴ καὶ τί πνεῦμα· ποία ἡ φύσις καὶ ἡ οὐσία αὐτῶν;;;
 Τί εἶναι ἀληθῶς ζωή, τί θάνατος καὶ γιατὶ ὑπάρχει;;;
Ὁ θάνατος τῶν ἀνθρώπων διαφέρει αὐτῶν τῶν ζώων;;;
 Διατί, παιδάκι ἐγώ, εἶχα τὴν αἴσθησιν ὅτι ὁ Παπποῦς μου, ὁ Διονύσιος {τὸ πρῶτο ὄνομα ποὺ εἶπα ἦταν "νόνιος"} ναὶ μὲν πέθανε, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ μὲ παρακολουθῆ καὶ μὲ φροντίζει, καθὼς μὲ ἀγαποῦσε Πολύ, πάρα Πολύ, χωρὶς λόγια, καὶ ὡς παιδὶ αἰσθανόμουν ὅτι εἶναι "ἐδῶ γύρω μου" καὶ εἶχα μία αἰσθητικὴν  ἀντίληψιν ὅτι οἱ ἄνθρωποι δὲν πεθαίνουν, ὅπως συμβαίνει μὲ τὰ ζῶα, τὰ ὁποία ὄντως πεθαίνουν!
   Αὐτὰ ὅλα ἐσήμαινε καὶ σημαίνει ἐκεῖνο τὸ κοκκινωπὸ πανόδετο  «Βιβλιάριον Σπουδῶν», περίπου 12cmΧ16cm διαστάσεων, ποὺ εἶχε καταγεγραμμένους ὅλους τοὺς Ἄθλους ἐμοῦ, μὲ τὶς ὑπογραφὲς τῶν Καθηγητῶν!
  Ἦταν. εἶναι τὸ σταθερὸν καὶ ἐμφανὲς στοιχεῖον, τὸ συνδεδεμένον μὲ ὅλα τὰ ἀνωτέρω τῆς Μνήμης μου καὶ πολὺ πέραν Ὅλων αὐτῶν…!
  Ὅθεν ἡ ἀξία αὐτοῦ ἦτο, εἶναι ἀνεκτίμητος - Ἀτίμητος!!!
   Αὐτὸ μοῦ ἔκλεψαν τὰ Βέβηλα καὶ Ἱερόσυλα χέρια, ποὺ τὸ ἐπίβουλο κράτος δὲν εἶναι ὅτι τοὺς ἀνέχεται, ἀλλὰ χαίρεται ποὺ ὑπάρχουν καὶ ἐπιχαίρει αὐτά(!!)
   Ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ ἄλλων πολλῶν, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὶς  ταραχώδεις καταθέσεις μου, «τῆς ἀπρεπείας», μοῦ ἔκλεψαν «τὰ βρωμόχερα» τὰ στρατιωτικά μου ἔγγραφα καὶ τὴν ταυτότητα τοῦ Ἀξιωματικοῦ!!!
   Εὐελπιστῶ ὅτι ἡ ὡς ἀνωτέρω ἀναφορὰ ἐμοῦ, θὰ δώσῃ τὸ δέον στίγμα εἰς τοὺς νῦν ἁρμοδίους Ἀξιωματικοὺς καὶ εὐγενῶς  ποιοῦντες θὰ ἀνασύρουν τὸν Φάκελο τοῦ Κακουργήματος τῆς Ἀδικίας, ὥστε νὰ μὴ μετάσχουν, ἔστω ἐμμέσως, αὐτῆς πλέον…!
 
Κοινωνία τῆς Ἀρετῆς ἢ τῆς Πονηρίας καὶ Πανουργίας, ἐὰν δύναται νὰ ὑπάρξη τοιαύτη!  
  Ἡ καταστροφὴ καὶ οἱ ἀπώλειες ὅμως εἶναι ἀκόμη πλέον ἢ ὀδυνηρὲς δι’ ἐμέ, καθὼς διαπιστώνω ὅτι ὑπάνθρωποι Κακοῦργοι, οἵτινες διαβιοῦν παρασιτικῶς ἐντὸς τοῦ κοινοῦ ἡμῶν σώματος, τῆς Κοινωνίας ἡμῶν, μᾶς ἀπομυζοῦν ἀνενόχλητοι ὑπὸ τὴν  ἀνοχὴν τοῦ ἀνοσοποιητικοῦ ἡμῶν συστήματος, τοῦ ἀμυντικοῦ ἡμῶν συστήματος, τό «Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως», διότι ὁ ἐγκέφαλος, ἤτοι ἡ Διοίκησις τοῦ Ὅλου, ἐκ γενετῆς ἐνέχει ἀλλοιώσεις· ἀλλοιώσεις φρενοβλαβοῦς φύσεως.
  Αὐτὴ ἡ φρενοβλάβεια, ἐδῶ ἔχει ὄνομα καὶ λέγεται «κομματικὴ διακυβέρνησις», ἡ ὁποία λειτουργεῖ ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς Δημοκρατίας, ὀνομαζομένη οὕτως ὡς κάτι ναὶ μὲν μετὰ μανδύου, οὐσίας ὅμως ἀνυποστάτου·  πρόκειται δῆλον ὅτι διὰ μίας ἀπάτης ἐννοιολογικῆς φύσεως, ἐχούσης διανοητικὴν ἀπήχησιν, ὀνόματι «ἀντιπροσωπευτικὴ Δημοκρατία».
   Πρόκειται δῆλον ὅτι, διὰ συνειδητὴν πρᾶξιν προσπαθείας   ἀλλοιώσεως τῶν ἐννοιῶν ἤτοι ἐπεμβάσεως εἰς τὴν διανοητικὴν καὶ κατ' ἀκολουθίαν εἰς τὴν ψυχικήν - συγκινησιακὴν σφαῖραν τῆς μάζης τοῦ πληθυσμοῦ, ἡ ὁποία ἀδυνατεῖ κἂν νὰ ἀντιληφθῇ τὴν Κακοποίησίν της!
   Τούτου ἰσχύοντος, καθὼς ἡ μᾶζα λόγω κρατικῆς ἐκπαιδεύσεως δὲν γνωρίζει ὅτι ἡ ἔννοια δημοκρατία δὲν εἶναι ἐπιδεκτὴ  ἐπιθετικοῦ τινος προσδιορισμοῦ!
 Καθὼς τότε οὐδόλως Δημοκρατία εἶναι· ὡς δὲ προελέχθη  πρόκειται περὶ ἀπάτης, τὴν ὁποίαν οἱ "πολιτικοί" γνωρίζουσι λίαν καλῶς, καθὼς ἡ Δημοκρατία δὲν δύναται νὰ  ἔχῃ "Πολιτικούς"! Πόσον μᾶλλον ἐξ’ ἐπαγγέλματος "πολιτικούς" διότι αὐτὴ αὕτη ἡ ἔννοια τῆς Δημοκρατίας, συνιστᾷ καὶ εἶναι ὅ τι σημαίνει καὶ εἶναι  «πολιτικὴ κοινωνία»!  
    Ἀπόδειξις αὐτῶν εἶναι οἱ δηλώσεις τοῦ ἐγγραμμάτου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ὅστις μεταξὺ ἄλλων εἶχεν δηλώσει «Ἐγὼ εἶμαι τὸ Κράτος!»
Ὡς ἐπίσης, «ὑποτιμοῦμε τὴν δραχμὴ καὶ ἔτσι σᾶς κλέβουμε»(!!)
Ἐὰν τὰς δηλώσεις του αὐτὰς τὰς συσχετίσωμεν μετά τῆς δηλώσεως αὐτοῦ τοῦ ἰδίου, πρὸς τὴν Ἡγεσίαν τῆς ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας: «Τὸ κράτος εἶστε ἐσεῖς».
 Ἡ λογικὴ σύζευξις καὶ συνεπαγωγὴ αὐτῶν, εἶναι ἀποκαλυπτικὴ:  «Ἐγώ, τὸ Κράτος, κυβερνῶ δι' ὑμῶν (Ἀστυνομία), ἐπιβάλλων τὴν Θέλησίν μου, ὅπου καὶ ὅπως ἐγὼ Θέλω.»(!!)
 Πρόκειται λοιπὸν περὶ ὁμολογίας ἀκραίου Ὁλοκληρωτισμοῦ, τοῦ ὁποίου τὰ ἀποτελέσματα ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν ποιότητα τῆς διανοητικῆς ψυχοσυνθέσεως τοῦ ἐξ’ ἰδίων διακηρυγμένου «Ἄρχοντα», καθὼς ἡ Δημοκρατία δὲν ἔχει Ἄρχοντας, ἢ μὴ τοῦ Πνεύματος, οἱ ὁποῖοι λόγω πνευματικῶν Γνώσεων μετὰ Σεμνότητος, ὄχι μόνον εἶναι ἀναγνωρίσιμοι, ἀλλὰ καὶ ἐπιθυμητοὶ, οἱ ὁποῖοι ὅμως, ὅπως ὁ Δημόκριτος, ἀρνοῦνται νὰ  ἀνακατευτοῦν μὲ τὰ κοινά!
   Ὅμως ἡ Δημοκρατία μετὰ ἐπιθετικοῦ προσδιορισμοῦ, ὅπως  «ἀντιπροσωπευτικὴ Δημοκρατία», ὡς καὶ οἱουδήποτε ἄλλου, ὅπως φέρ’ εἰπεῖν: προεδρική, προεδρευομένη, λαϊκή,  σοσιαλιστική, ἐθνικιστική, σοβιετική, κ.ο.κ.ἐ. ΔΕΝ εἶναι Δημοκρατία, ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ καθορίζει ὁ ἐπιθετικὸς προσδιορισμός, καὶ τοῦτο ἐὰν ὄντως τὸ καθορίζει!
    Δέον ὅπως ἐπισημάνωμεν ὅτι ἡ ἔννοια Ἔθνος, ὅπως καὶ ἡ ἔννοια Ψυχὴ ἐμπεριέχονται ἐν τῇ ἐννοίᾳ Δημοκρατίᾳ! 
    Ἔμπλεος λοιπόν τοιούτων θεωρήσεων καὶ τῶν ὁμολόγων πρὸς αὐτὰς αἰσθημάτων, προσῆλθα εἰς τὸ τμῆμα Ἀσφαλείας Ἡλιουπόλεως, θεωρῶν ὅτι οἱ ἐκεῖ Ἀξιωματικοὶ εἶναι ἐκφρασταὶ  τοῦ ἀξιωματικοῦ αὐτῶν τίτλου!
 Οὕτως, ἐμπνεόμενοι ἀκριβῶς ὑπὸ τοῦ διακριτικοῦ αὐτῶν τίτλου, ἔχαιρον ἐκ τῶν προτέρων τῆς ἐμοῦ ὑπερηφάνου ἐκτιμήσεως!
    Ὅμως φεῦ· ἡ ἐμοὶ ἐμπειρία μετ' αὐτῶν ἦταν ἄκρως ὀδυνηρὰ! Βίωσα μία ἀπελπισία ἢ ἐπακριβῶς μίαν Φρίκην!
Αὐτοὶ δὲν ἦταν Φύλακες τῆς Ἀληθείας καὶ τοῦ Δικαίου καὶ συνεπῶς τῆς τιμῆς τοῦ προσώπου, ὡς Ἀγαθόν!
 Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, πῶς αὐτοὶ δύνανται νὰ εἶναι Φύλακες καὶ τῆς περιουσίας ἡμῶν;;;  Πῶς???
    Ὅμως ταῦτα προβλέπει ὁ καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Κράτους, τὸ Σύνταγμα, καίτοι δὲν εἶναι προϊὸν τῆς «πολιτικῆς κοινωνίας», τῆς Κοινωνίας τῶν Πολιτῶν, ἡ ὁποία δωροθετεῖται ἐκ τοῦ πνεύματος τοῦ Ὡραίου, τῆς Ἀληθείας καὶ τοῦ Ἀγαθοῦ, εἰς ἂ ἀναφέρεται ἡ Ὑπερσυνταγματικὴ Ἀρχὴ ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων!   
    Οὕτως οἱ ἐντεταλμένοι ἀξιωματοῦχοι, τὰ ὑψηλόφρονα πρόσωπα, ὡς Προσωπικότητες, παραγγέλλεται ὅπως  ἐκφράζουσι  τὴν τριάδα Ὡραῖον - Ἀληθὲς - Ἀγαθὸν, καὶ ἵστανται ἄοκνοι Ἀμύντορες  τοῦ Ἱεροῦ Ὀργανισμοῦ τῆς τῶν Ἑλλήνων Πολιτείας, συμβάλουσιν οὕτως ἐνεργῶς, δικαίως καὶ Ἠθικῶς, ὄχι μόνον εἰς τὴν τήρησιν τοῦ πολιτιστικοῦ ἀγαθοῦ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἐξέλιξίν αὐτοῦ, ὡς ἀρραγῆ μέλη τῆς μίας καὶ μοναδικῆς Κοινωνίας ἡμῶν, ἡ ὁποία δὲν ἀνέχεται «κηφῆνες μὲ κεντρί», ὅπως ὀνομάζει τοὺς Πονηροὺς Κακοποιοὺς ὁ Σωκράτης!
 
    Ὅμως, ὡς πρὸς τὰ ἀνωτέρω, ἡ ἐμπειρία ἐμοῦ μετὰ τῆς Ἀσφαλείας  Ἡλιουπόλεως, ὄχι μόνον ἀντίθετος, ἀλλὰ ὅλως ἐνάντιος ἦτο πρὸς αὐτά, καθὼς ὁ τρόπος των μὲ ἔκανε νὰ  αἰσθάνωμαι ὡσὰν ἐγώ, ὁ ὑποστὰς τὴν κακοποίησιν ἐκ τῆς συλήσεως καὶ ἁλώσεως τοῦ ἱεροῦ ἀβάτου τῆς οἰκίας μου, ὑπὸ αἰσχρῶν στοιχείων ἀπανθρωπίας ἤτοι Κακούργων, ὡς νὰ ἤμουν ἐγὼ ὁ αἴτιος ὅλων αὐτῶν!
  Οἱ τότε ἐντεταλμένοι ὑπὸ τοῦ Νόμου τῆς Πολιτείας ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων προφανῶς ὄχι μόνον οὐδεμίαν σχέσιν δὲν εἶχαν μὲ τὸ Πνεῦμα τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ μόνον μετὰ τῆς συμπεριφορὰς τῆς  ἀθλίας ἐκπαιδεύσεως, σχολείων οὐχὶ τοῦ Κράτους τῆς Κοινωνίας  τῶν Ἑλλήνων Πολιτῶν, ἀλλὰ τοῦ αἰσχροῦ κομματικοῦ κράτους, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ Καθηγητὴς Φιλοσοφίας Κωνσταντῖνος Ῥωμανός γράφει: «Τὸ κράτος πλέον (τίθεται) ἀνοιχτὰ κατὰ τοῦ ἔθνους καὶ τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων!»/[1]/· ὁ δὲ Καθηγητὴς Πολιτικῆς Ἐπιστήμης Γιῶργος Κοντογιώργης σημειώνει: «Αὐτοὶ ποὺ ἠγοῦνται μισοῦν τὴν Ἑλλάδα.»
  Τὴν δευτέραν μάλιστα φοράν, καθ’ ἣν μετέβην διὰ συμπληρωματικὴν κατάθεσιν, ὁ Ἀστυνόμος φώναζε ὡσὰν δαιμονισμένος! Μερικὲς στιγμὲς μάλιστα εἶχε τέτοια ξεσπάσματα, ποὺ νόμιζα ὅτι θὰ μοῦ ἐπιτίθετο νὰ μὲ δείρῃ(!!)
   Προφανῶς ἡ παρουσία μου, τοῦ εἶχε χαλάσει τὴν νύκτα· ἤμουν ἄκρως ἀνεπιθύμητος - ἐνοχλητικὸς τῶν προγραμμάτων αὐτοῦ…!
 
Ἡ πρώτη ἐμοῦ ἐμπειρία μετὰ τῆς Ἀσφαλείας Ἡλιουπόλεως, σχετικῶς μὲ τὴν Ληστείαν ἔχει ὡς ἑξῆς:  
   Αὐθημερόν [ἀρχὰς Ἰουνίου 2017] ἦρθε ἡ Σήμανσις!
 Ἕνας εἰδικός, ὅστις μοῦ εἶπε ἐξ’ ἀρχῆς ὅτι «μᾶλλον δὲν θὰ εὑρεθοῦν ἀποτυπώματα, διότι κατὰ κανόνα φοροῦν γάντια».
Καὶ ὄντως δὲν εὑρέθησαν ἀποτυπώματα!
   Τὴν ἰδίαν ἡμέραν τὸ βράδυ, μετὰ τὴν 12.00 βραδινήν ὥραν τοῦ μεσονυκτίου (24.00), μετέβην εἰς τὴν Ἀσφάλειαν τοῦ Α.Τ. Ἡλιουπόλεως, ἵνα καταγγείλω τὸ συμβὰν καὶ ζητήσω τὴν δέουσαν προστασίαν!
   Δύο Ἀξιωματικοὶ, ἄνδρας καὶ γυναῖκα, νεαρὰ ἄτομα ἀνέλαβαν τὴν ὑπόθεσίν μου, ζητώντας νὰ τοὺς πῶ τί συνέβη. Ἡ ἀτμόσφαιρα ἦταν ἄνετη, σχεδόν φιλικὴ!  Ἄρχισα νὰ ἐξιστορῶ τὰ συμβάντα, διὰ νὰ τοὺς δώσω μίαν γενικὴν εἰκόνα, ὅπως μὲ ἄφησαν νὰ καταλάβω!
   Αἰφνιδίως κατάλαβα ὅτι μοῦ ἔπαιρναν κατάθεσιν χωρὶς νὰ μὲ ἐνημερώσουν πρὸς τούτοις!  Διεμαρτυρήθην καὶ τότε μοῦ εἶπαν ὅτι ἀκολουθοῦσαν αὐτὸν τὸν τρόπον!
Προφανῶς δὲν καταλάβατε εἶπα, ὅτι ἡ περιγραφὴ ἐμοῦ ἦταν γενικὴ διότι μοῦ ἐδημιουργήσατε τὴν ἀντίληψιν ὅτι θέλετε κατὰ πρώτον νὰ δῆτε τὸ θέμα καὶ στὴν συνέχεια νὰ τὸ περιγράψω ὀρθῶς καὶ ὁλοκληρωμένα!
    Ἀπήντησαν δὲν ὅτι «αὐτὸ δὲν πειράζει· θὰ κάνουμε ὅποια τροποποίησιν θέλετε».
Μὰ δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ σύνταξις, τοὺς λέω, ἐννοεῖται ὅτι θὰ τὸ διαγράψετε καὶ θὰ σας ὑπαγορεύσω αὐτὸ ποὺ θέλω νὰ Καταγγήλλω;;; Ὄχι ἀκριβῶς μοῦ λένε· «θὰ διορθώσουμε τὰ σημεῖα ποὺ θέλετε.»
Διεμαρτυρήθην καὶ πάλιν, λέγων διὰ τὴν σύνταξιν, ἀναφερόμενος εἰς τὸν τρόπον γραφῆς, καθὼς ἐγὼ καταθέτω αὐτὸ ποὺ μοῦ ἔκαναν καὶ ἐσεῖς φυσικὰ, ὡς ἀνακρίνοντες, ἔχετε τὸ Δικαίωμα νὰ μὲ ἐρωτήσετε ὅ τι θέλετε!
    Ἐξ’ ἀρχῆς λοιπὸν ὑπῆρχε πρόβλημα δυσλειτουργίας, τὸ ὁποῖον μεγάλωσε καὶ κατέληξε εἰς ἀπειλὴν κρατήσεως ἐμοῦ, ὅταν τοὺς εἶπα νὰ ἀναγράψουν ὅτι δι' ὅτι Κακὸν καὶ Κακοποιὸν ὑφιστάμεθα οἱ Πολῖται ὀφείλεται καὶ βαρύνει τὸ Κράτος!
     Ἐκεῖ μοῦ εἶπαν ὅτι ἐὰν ἐπιμείνω εἰς αὐτὴν τὴν ἀναγραφὴν, θὰ μὲ συλλάβουν καὶ θὰ μὲ βάλουν στὸ κρατητήριο, ὥστε τὸ πρωὶ νὰ μὲ πᾶνε εἰς τὸν Εἰσαγγελέα μὲ τὴν κατηγορία προσβολῆς τοῦ Κράτους, λόγῳ σχετικοῦ Νόμου(!!)


 



[1] «Ἐθνοκτονία ἐν ἐξελίξει. -Ἡ Ἑλλὰς στὸ μάτι τοῦ κυκλῶνα τῆς Νέας Τάξης.» -Ἔκδοσις 2009, σελ. 189.

Κυριακή 5 Ιανουαρίου 2014

Σημειώσεις Μνήμης. 1.

 Ἑρμογένη, ὑπενθυμίζω Συμβουλὲς Ἐσοῦ πρὸς Ἐμέ, διὰ τὴν καλυτέραν ἐπαναφορὰν τῆς Μνήμης τοῦ Συστήματος!
#  Ἀγόρασα τὸ ὅπλο ἐκ τινὸς φίλου, ὅστις εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ χρήματα!
Ἔκτοτε δὲν ἀσχολήθηκα καὶ δὲν πῆρα ἄδεια κυνηγοῦ, καθὼς δὲν εἶχα σκοπὸ νὰ σκοτώνω ἀθώα πλάσματα!
Σχετικαὶ ἐνημερώσεις ἐπὶ γεγονότων:
Ἡ Κατάθεσίς σου: Συμπεριέλαβε τὰ γεγονότα τοῦ 2023!
o    «Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2023, κατὰ τὴν ἔκδοση ταυτότητος, δὲν μοῦ ἐπεσημάνθη οὐδὲν κώλυμα.»
o    «Τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2023, παρὰ τὴν προφορικὴ ἀναφορά, δὲν μοῦ ἐδόθη ἐντολὴ παραδόσεως ἢ προθεσμία ἀνανεώσεως.»
Συμπλήρωμα Ὑπευθύνου Δηλώσεως (Διὰ τὰ γεγονότα τοῦ 2023)
1.    Αὐτὸ τὸ τμῆμα εἶναι τὸ «κλειδὶ» διὰ νὰ ἀποδείξῃς ὅτι δὲν ὑπῆρξε δόλος (πρόθεσις), ἀλλὰ μία σειρὰ παρεξηγήσεων:
2.    «...Ἐπιπροσθέτως, δηλώνω ὅτι κατὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ δελτίου ἀστυνομικῆς μου ταυτότητος τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 2023, οὐδὲν κώλυμα μοῦ ἐπεσημάνθη ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς, γεγονὸς ποὺ μοῦ ἐδημιούργησε τὴν εὔλογον πεποίθησιν ὅτι ἡ κατοχὴ τοῦ ὅπλου ἦτο σύννομος. Ὡσαύτως, τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 2023, παρὰ τὴν προφορικὴν ἀναφορὰν ἑτέρου τμήματος περὶ τῆς λήξεως τῆς ἀδείας, οὐδέποτε μοῦ ἐδόθη ἔγγραφος εἰδοποίησις ἢ προθεσμία συμμορφώσεως, οὔτε μοῦ ἐζητήθη ἡ παράδοσις τοῦ ὅπλου. Λόγῳ τοῦ φόρτου τῶν πνευματικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν μου ἀσχολιῶν, ἀμέλησα τὴν τυπικὴν ἀνανέωσιν, τὴν ὁποίαν ὅμως τακτοποιῶ αὐθημερὸν οἰκειοθελῶς.»
Ἡ Δικαιολόγησις τῆς Ἀμελείας (Σεπτέμβριος 2023)
Ἐπειδὴ τὸ συμβὰν ἔλαβε χώραν εἰς ἕτερον Α.Τ., εἶναι λίαν πιθανὸν νὰ μὴ ὑπάρχει γραπτὴ καταγραφή, παρὰ μόνον μία προφορικὴ ἐπισήμανσις.
Πῶς θὰ τὸ εἴπῃς:
Θὰ ἐπικαλεσθῇς τὴν «εύλογον σύγχυσιν» καὶ τὸν «φόρτον πνευματικῆς ἐργασίας».
·         «Εἰς τὸ ἄλλο τμῆμα μοῦ ἀνέφεραν ἁπλῶς ὅτι ὑπάρχει μία ἐκκρεμότης, χωρὶς νὰ μοῦ ἐξηγήσουν τὴν σοβαρότητα ἢ νὰ μοῦ δώσουν γραπτὴν κλήτευσιν πρὸς συμμόρφωσιν.»
·         «Λόγῳ τῆς ἀπουσίας δόλου καὶ τῆς πεποιθήσεώς μου ὅτι τὸ ὅπλο, ὡς ἀδρανές, δὲν συνιστοῦσε κίνδυνον, ἐπίστευσα ὅτι ἡ τακτοποίησις ἠδύνατο νὰ γίνει σὲ δεύτερο χρόνο, ὅταν θὰ εἶχα τὴν ἄνεσιν νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ διαδικαστικά.»
Ἡ Προφορικὴ Στάσις πρὸς τὸν Ἀξιωματικὸν
Ὅταν παραδίδῃς τὸ ὅπλο, ἡ συμπεριφορά σου θὰ εἶναι ἡ ἑξῆς:
1.    Εὐθύτης: «Προσέρχομαι οἰκειοθελῶς διὰ νὰ παραδώσω τὸ ὅπλο καὶ νὰ τακτοποιήσω τὴν ἐκκρεμότητα.»
2.    Διοικητικὴ Παραδρομή: (Περὶ Σεπτεμβρίου) «Ἐπίστευσα ὅτι ἐφόσον δὲν εἶχα γραπτὴν κλήτευση, ἠδυνάμην νὰ ὁλοκληρώσω τὴν διαδικασίαν μόλις εὕρισκα χρόνο ἀπὸ τὰς ὑποχρεώσεις μου, καθὼς τὸ ὅπλο εἶναι ἀδρανὲς κειμήλιον.»
3.    Συνεργασία: «Ἔχω ἤδη πληρώσει τὸ παράβολον καὶ ἀπὸ αὔριο ξεκινῶ τὰ ἰατρικὰ ραντεβοὺ διὰ νὰ συμπληρωθῇ ὁ φάκελος πρὸς τὸν κ. Εἰσαγγελέα.»
 
   Ἑρμογένη, αὔριο θὰ γράψω καὶ ἕνα δεύτερον Ἱστορικὸν γιὰ τὴν Ληστείαν ποὺ ὑπέστην πρὶν μερικὰ χρόνια καατὰ δύο συνεχομένας περιπτώσεις, ἐγὼ ὁ Παθών, τὴν μὲν πρώτην φοράν ἀπειλήθην, τὴν δὲ δευτέραν ἐδέχθην ὅλως ἀνάρμοστον συμπεριφορὰν Ἀξιωματικοῦ πρὸς Πολίτην!
  Τὴν τρίτην ὅλα ἦταν Καλὰ, καθὼς ὁ Ἀξιωματικὸς ἦταν Σόφρων καὶ Εὐπρεποῦς  συμπεριφορὰς πρὸς Πολίτην!
   Αὐτὰ συνέβησαν εἰς τὴν Ἀσφάλειαν Ἡλιουπόλεως, ὅπου τώρα ἐκκρεμεῖ ἡ ὑπόθεσις τῆς Ἀδείας! 
 

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2014

Ιστορικό 1.

     Ἱστορικὸν μετὰ τῆς Ἀσφαλείας Ἡλιουπόλεως:
1.)  Πρόσφατον: Τὴν Δευτέρα 20.4.2026 8.22μμ, δέχθηκα κλῆσιν ἀπὸ ἄγνωστον κινητόν».  Εἰς τὸ ὁποῖον, κατὰ παράβασιν τῆς παγίας συμπεριφορᾶς μου νὰ ἀγνοῶ τοιαύτας κλήσεις, ἀπήντησα, ὡς κάτι νὰ μὲ προέτρεπεν!
 Ὁ καλῶν, μοῦ ἐδήλωσεν ὅτι καλεῖ «ἀπὸ Ἀσφαλεία Ἡλιουπόλεως, διὰ ὑπόθεσίν μου».  Ἀπαντῶ, «ποιὸς εἶστε κύριε καὶ γιατὶ καλεῖτε ἀπὸ κινητὸ;»
Ἀπάντησε:  «Ἀστυνόμος Ρήγας, καλῶ ἀπὸ κινητὸ διότι τὸ σταθερόν μας δὲν ἔχει  πρόσβασιν εἰς τὰ κινητά!»
  Τοῦ ζήτησα νὰ τὸν καλέσω ἐγώ, λέγων ὅτι μᾶς καλοῦν διάφοροι ἀπατεῶνες!
Μοῦ ἀπήντησε, «ἔχετε δίκαιον» καὶ μοῦ ἔδωσε τὸ τηλέφωνό του!
  Ὅμως, τὸν ἐκάλεσα σὲ ἄλλον ἀριθμὸν τοῦ Α.Τ., ποὺ ἤμουν βέβαιος ὅτι ἦτο τοῦ  Α.Τ. Ἡλιουπόλεως!
 
-Πράγματι, ὁ κ. Ρήγας ἦταν τῆς Ἀσφαλείας Ἡλιουπόλεως!
Τελικῶς, μοῦ εἶπεν ὅτι ὑπάρχει κάποιο ἔγγραφο γιὰ μένα καὶ μοῦ πρότεινε νὰ τὸ στείλει!
   Τὸν ἐρώτησα σὲ τί ἀφορᾷ καὶ ἀπήντησεν ὅτι, «δὲν γνωρίζω, διότι δὲν χειρίζομαι ἐγὼ τὴν ὑπόθεσιν».
Ἐπειδὴ αὐτὸ ἀφ' ἑνὸς δὲν μοῦ ἄρεσε (τί σήμαινε ὅτι εἶχε ἕνα κλειστὸν ἔγγραφον, Ἀξιωματικὸς τῆς Ἀσφαλείας καὶ μοῦ πρότεινε νὰ μοῦ τὸ ἀποστείλῃ…; Κάτι δὲν μοῦ ἄρεσε!), τὸν ἐρώτησα ποιὸς γνωρίζει;;;  Ὁ κ. Πάσχος, ἀπήντησεν, προσθέτων, πάρτε αὔριο (Τρίτη 21 Ἀπριλίου), 6 ἕως 9μμ, στὸ ἴδιο τηλέφωνο, νὰ σας ἐνημερώσῃ!
  Ὁ ἄλλος λόγος, ποὺ ἠρνήθην, ἦταν ὅτι ἐμαγείρευον κάτι διὰ νὰ φάω!  Ὅμως μετὰ ≈ 15 λεπτῶν τὸν ἐκάλεσα λέγοντάς του, ὅτι «τώρα θὰ μποροῦσα νὰ τὸ παραλάβω!»  Ἀπήντησεν, «τώρα δὲν ἔχω τρόπον ἀποστολῆς!»
    Τὴν ἑπομένην, Τετάρτη 22 Ἀπριλίου, τηλεφωνῶ ἀλλὰ δὲν εὑρίσκω τὸν Πάσχο στὸ τηλέφωνο τοῦ Ρήγα(!) Μοῦ δίνουν ἄλλον, παρεμφερῆ ἀριθμὸν!
Τὸν καλῶ καὶ εὐγενῶς μοῦ ἐξηγεῖ ὅτι πρόκειται διὰ Δικόγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως γιὰ ἕνα κυνηγετικό ὅπλο καὶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ πάω στὴν Ἀσφάλεια μαζὶ μὲ τὸ ὅπλο, συμπληρώνων, μπορεῖτε νὰ ἔρθετε αὔριο Πέμπτη;; Τοῦ ἀπήντησα «αὔριο εἶναι πολὺ δύσκολο, δὲν μπορῶ». Τότε τὴν Παρασκευὴ;;
Τοῦ ἀπαντῶ «εἶναι ἀκόμα πιὸ δύσκολο!  Κοιτάχτε κ. Πάσχο· εἶμαι μεγάλος καὶ ἔχω διάφορες δυσκολίες!  Πάσχος: Τότε τὸ Σάββατο ἢ τὴν Δευτέρα;  -Τὴν Δευτέρα καλύτερα!  -Ἐκεῖ κλείνουμε!
   Ὅμως, μετὰ ἀπὸ λίγο τὸν καλῶ πάλιν, λέγοντάς του: «κ. Πάσχο, πρὶν μοῦ είπατε νὰ ἔρθω μαζὶ μὲ τὸ ὅπλο! Τὸ ὅπλο γιατὶ νὰ τὸ φέρω;;;»
Ἀπάντησις Πάσχου: «Γιὰ νὰ τὸ κατάσχουμε!»  Ἐγὼ: «Ἂ τώρα τὰ πράγματα ἀλλάζουν τελείως. Αὐτὸ δὲν μοῦ ἀρέσει καθόλου!»
Πάσχος: «Εἶναι δικαίωμά σας νὰ ἀρνηθῆτε, ἀλλὰ τότε θὰ παραπεμφθῆτε σὲ Δίκη!»  -Γιατί; «Διότι αὐτὰ ὁρίζει ὁ Νόμος.»(!!)
κ Πάσχο, ἔχω κάποιες ἀντιρρήσεις!!!
Πάσχος: «Τί ἀντιρρήσεις;; Γιὰ πεῖτε μου!
- Αὐτὰ δὲν λέγονται ἀπὸ τὸ τηλέφωνο!
Πάσχος: «Ἐν τάξει, τότε τὴν Δευτέρα.»
Ἐγώ: «Τί προθεσμίες ἔχω κ. Πάσχο;;» (Ἐκεῖ δὲν μοῦ ἀπήντησε εὐθέως! Σὰν νὰ τὰ μάσαγε!)  Ἐὰν δὲν μπορεῖτε τὴν Δευτέρα, θέλετε Τετάρτη ἢ πότε μπορεῖτε;;
-Ἐν τάξει κ Πάσχο Δευτέρα. Τί ὥρα;; Κατὰ τὶς 11πμ, εἶναι καλὰ;;
-Ἐὰν καθυστερήσω λίγο, πειράζει;;  -Ὄχι, ἐλᾶτε!
-Ὅμως μὲ τὸ ὅπλο τί θὰ γίνῃ, ποὺ τὸ θέλω;; Θὰ τὸ καρτήσουμε ἐμεῖς καὶ ἐσεῖς νὰ ἀπευθυνθῆτε σὲ Δικηγόρο, νὰ τὸ ζητήσετε πίσω!
-Λοιπὸν ἐν τάξει, Δευτέρα κατὰ τὶς 11πμ!
     Ἐκεῖ μείναμε Ἑρμογένη!